 |
Dag H.
Persoonlijk | privebericht
|
18 Maart 2010 | 12:11:29
|
Voorjaar
Het licht vlaagt over 't land in stooten
wekkend het kort en straf geflonker
der blauwe wind-gefronste sloten;
het gras gloeit op, dooft uit, is donker.
Twee lamm'ren naast een stijf grauw schaap
staan wit, bedrukt van jeugd in 't gras...
Ik had vergeten hoe het was
en dat de lente niet stil bloeien,
zacht droomen is, maar hevig groeien,
schoon hartstochtelijk beginnen,
opspringen uit een diepe slaap,
wegdansen zonder te bezinnen.
M. Vasalis
Wat verdrietig dat niet iedereen deze eerste lentedag kan meemaken. Wat verdrietig dat deze eerste lentedag voor iedereen die om jou geeft juist een eind inluidt, in plaats van een begin. Een eeuwige winterslaap voor jou, terwijl wij de lente zien ontwaken....
|
|
|
|
|
Hoe je leven in een klap verandert
Persoonlijk | ToetsToetjes
|
17 Maart 2010 | 08:48:40
|
Het staat er echt, op de voorpagina. Het vermiste meisje Milly is gevonden. Dood. Wat ellendig, wat een verdriet voor die ouders. Het arme meisje, wat zal ze hebben doorgemaakt? Die arme ouders, hun leven is sinds de verdwijning al zo ellendig, maar ze bleven hopen op een goede afloop. Een overbuurman, politie-agent nog wel, ontnam hen alles. Weg hoop, weg toekomst, hallo ellende, verdriet en angst.
Ooit schreef ik er al eens een column over. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik best nog wel eens moeite heb met het groter worden van de kinderen en het "loslaten" dat daar bij hoort. Berichten zoals die over Milly helpen dan niet.
Het wordt weer lente. Heerlijk natuurlijk. De kinderen spelen al weer wat vaker buiten. Op straat, bij het speelveldje om de hoek en in de boomhut die ze in de steeg achter onze tuin hebben gemaakt. Ik kijk niet meer elke tien minuten of ze er nog wel zijn, zit niet in de tuin zodat ik ze kan horen. Soms zijn ze bij vriendinnen in een naastgelegen dorpje, of spelen ze bij een klasgenootje in een wijk die ik helemaal niet ken. Hoewel ik elke dag meefiets naar school, ze niet alleen naar het centrum mogen (en ook niet alleen naar de bieb, zwembad of supermarkt), en ik ze nooit langer dan vijf minuten alleen thuis laat, zijn er nog regelmatig momenten waarop iemand met verkeerde motieven mijn kinderen iets aan kan doen. En ik weet het, hoe vaak ik ze ook inprent dat ze niet met vreemden mee mogen gaan, maar ook niet met mensen die ze kennen als ik niets heb afgesproken met ze hierover, kinderen blijven kinderen. Dus de kans is groot dat als onze overbuurman met een goed verhaal voor de deur staat ze ook mee zullen gaan, net als Milly.
Oudste zag mijn reactie en hoorde mijn schrikreactie toen ik de krantenkop las. "Wat is er?" vroeg ze. Ze is zeven. Ze lezen kranten op school, ze bespreken nieuwsberichten met elkaar. Ze is te oud om alles nog met een "Niets lieverd" af te doen. Dus vertelde ik eerlijk dat er een meisje kwijt was, en dat die nu dood bleek te zijn. Ze keek serieus voor zich uit. "In welke stad?" vroeg ze. Dordrecht kent ze niet, dus dat was waarschijnlijk wel een geruststellend antwoord. Wanneer zijn ze oud genoeg om meer informatie te geven? Om jouw angst en jouw kennis over kinderlokkers echt te delen, met het risico dat het ook hen angst wordt?
Met de geboorte van je kinderen wordt het grootste geluk, maar ook de grootste angst van de wereld geboren; de angst dat je ze ooit kwijt zult raken. Door ziekte, een ongeluk, of een overbuurman. Je eigen leven is zodra je moeder bent geworden, nooit meer zo zorgeloos als het daarvoor soms kon zijn. |
|
|
|
Gratis, lang, lekker
Persoonlijk | privebericht
|
15 Maart 2010 | 20:30:11
|
Gisteren was ik de hele dag met de kinderen op pad. We maakten (net als 209.999 anderen!) volop gebruik van de-gratis-met-de-trein-reizen-als-je-het-boekenweekgeschenk-bij-je-hebt-actie en zaten in totaal zes uur in de trein. Dat krijg je als je broer op drie uur treinafstand woont. Zijn jongste was vrijdag drie jaar geworden, dus hadden we een groot cadeau mee (en tassen vol eten, drinken en speelgoed om onderweg mee te spelen). Maar het grootste cadeau voor de jarige job en haar zus was toch wel dat neef en nicht (mijn kinderen dus) kwamen spelen. Na drie uur spelen moesten we weer terug naar de trein. Op de terugweg deden we er vier en een half uur over. Dat extra half uur hadden we ingepland (want we moesten natuurlijk onderweg wel iets eten, deden we in Utrecht), het extra uur dat we daarnaast nog onderweg waren kwam doordat we een aansluiting misten. Niet onze schuld hoor, de trein had vertraging. Maar zo konden we in Amersfoort nog heel rustig een toetje (lees: ijsje bij de Burger King) eten. Lijntechnisch niet zo verantwoord, maar wel gezellig, want oma was er ook bij (die was een paar dagen gaan logeren bij mijn broer en zijn gezin en reisde nu, ook al gratis, mee terug naar het Noorden).
Bij thuiskomst knuffelden we manlief die een lekker relaxt dagje in een leeg huis had gehad en pakten we onze tassen weer uit. Toen de kinderen sliepen, ik de kamer opruimde en Lief de afwas deed, opperde ik dat we volgend weekend misschien maar een avondje met ons tweetjes, zonder kinderen, op stap moesten. Het was de 21e maart ten slotte ook onze trouwdag, en we waren wel weer eens toe aan iets leuks samen. Zal ik kijken of de oppas nog een avond kan komen, zodat we samen een avond wegkunnen, vroeg ik Lief. Die moest lachen en vertelde dat hij al iets had geregeld. Voor het HELE weekend. Huh?? Mijn man, die een verrassing voor mij regelt? Het moet niet gekker worden. Ja, vervolgde hij, grinnikend om mijn verbazing, we gaan samen een weekendje weg.
Hierbij even een verklaring van mij: Lief is de liefste Lief van de wereld. Nou ja, in ieder geval deze week dan toch wel  Mijn ouders passen op de kinderen (liefste ouders van de hele wereld), terwijl Lief en ik twee nachtjes logeren in het hotel waar we onze huwelijksnacht hebben doorgebracht. De sauna (inclusief massage; heeeeeerlijk!) op zaterdag heeft ie ook al geboekt! Wauw. Ik heb dus nu al sinds gisteravond voorpret. Wat een heerlijk vooruitzicht. Best leuk, 15 jaar getrouwd zijn!  |
|
|
|
Logisch
Persoonlijk | privebericht
|
11 Maart 2010 | 10:15:33
|
Als EO Arie Boomsma ontslaan en dan vervolgens Gordon een baan aanbieden. Heel logisch.
Dat je bij de Hema in de lunchroom een kinderlunchbox kunt kopen, met drinken, broodjes en beleg en dat je dan bij dat beleg ook kunt kiezen uit jam. pindakaas en hagelslag, maar dat er dan geen boter te koop is om die hagelslag mee op je broodje te plakken. Heel logisch.
Jij nog een "logisch"-moment meegemaakt de laatste tijd?
|
|
|
|
Wat is belangrijk
Persoonlijk | privebericht
|
10 Maart 2010 | 10:37:44
|
Liefde natuurlijk.
Gezondheid.
Een dak boven je hoofd.
En iets van een baan o.i.d. waarmee je geld verdient om een dak boven je hoofd te betalen en om sinaasappels of andere gezonde dingen te kopen.
Dus.
Nou.
En zo komt het dat ik de afgelopen dagen voornamelijk alleen maar bezig ben met het opvoeden en knuffelen van kinderen, fietsen en lopen in kader van taxivervoer en weight watchen, eten koken en me tussendoor een gevalletjebijnaRSI typ om zowel manlief, de kinderen, mijn Gezondheid en al mijn klanten & baas tevreden te houden.
Wat mist u hier nog in? Inderdaad. Een social life. On- en offline. Kom ik amper aan toe.
Dus ben ook niet bijgelezen bij al uw blogs. Vandaar dat het ook hier zo stil is van mijn kant.
Het gaat op zich dus goed. Mocht u het zich afvragen. Ik kom alleen wat tijd tekort hier en daar. Maar daar hebben meer mensen last van. Nou ja, ik was toch al nooit zo origineel.
|
|
|
|
Daar schreef ik wel wat
Persoonlijk | privebericht
|
08 Maart 2010 | 10:18:55
|
|
En verder had ik het wat druk, met diverse dingen. Ook nu weer. Snel alles inpakken en op naar werkafspraak. Leest u maar wat bij bij Vrouwonline dan, kom ik vanavond wel weer langs! |
|
|
|
Hazes d'r Toet
Persoonlijk | privebericht
|
03 Maart 2010 | 19:31:24
|
Mijn moeder belt net.
Om me te vetellen dat ze net Rachel Hazes op tv zag, en dat die Rachel Hazes ook veertig wordt.
"En ik wilde even zeggen dat jij, als jij straks veertig wordt, er minstens tien jaar jonger uit ziet hoor!"
En dat was haar enige mededeling. Daarom belde ze. 
Mijn antwoord? Dat bijna iedereen er jonger uitziet dat Rachel Hazes.  Sorry Rachel.  |
|
|
|
Huidige stemming
Persoonlijk | privebericht
|
03 Maart 2010 | 10:24:05
|
Ik heb gestemd. Als mezelf. Hoewel ik ook als iemand anders had kunnen stemmen. Want toen ik mijn nieuwe IDkaart ophaalde (jaja, net op tijd en speciaal aangevraagd voor de verkiezingen van vandaag, anders had ik die uitgave gewoon lekker nog even uitgesteld en met een verlopen paspoort rondgelopen) gaf de baliemevrouw mij een idkaart van een man. Nu had hij weliswaar dezelfde achternaam als ik van meisjesnaam heet, maar daarmee hielden de overeenkomsten verder wel op. Ik had er zo mee weg kunnen lopen. En in het vervolg als de heer W.R. door het leven kunnen gaan. Heel apart. Had ik wel mijn haar kort moeten knippen, donker moeten verven en een paar zonnebanksessies moeten boeken. Maar dan had ik me nooit meer hoeven scheren
Verder is mijn stemming een beetje down, tussen de vrolijke momenten door. Al een paar dagen loop ik ongesteld rond, maar voel ik me nog PMS'erig (lees; ben ik een wandelend vat hormonen). Gisteravond weer een enorme bui van Jongste meegemaakt. Na weken met veel gebroken nachten brak ik ook. Leuk hoor, die opleiding Jeugdwelzijnswerk en al mijn ervaring met kinderen opvoeden, maar thuis wist ik het even niet meer. Huilend belde ik mijn afspraak van die avond af. Ik wilde naar bed. Lezen als afleiding en daarna slapen. Forumvriendinnen boden virtuele troost, de vriendin van de afspraak was ook heel lief. Dat hielp allemaal een beetje. Vlak voordat ik naar boven ging kwam Lief thuis. Die knuffelde mij, deed de afwas van de hele dag en plande voor vrijdag een thuiswerkdag zodat hij wat thuisdingen over kon nemen. Dat hielp ook.
Ik heb lekker geslapen vannacht. De weegschaal was, ondanks mijn troosteten de afgelopen dagen, ook heel aardig. De zon schijnt. Vandaag wordt vast een vrolijke dag, met hopelijk weinig buien!
|
|
|
|
De Lotto uitslag!!!!
Persoonlijk | privebericht
|
28 Februari 2010 | 20:54:40
|
1. Nieuw pasfoto's laten maken
2. Paspoort aanvragen bij het gemeentehuis
3. Stemkaart zoeken
4. Cadeautje van cadeautjesactie van Kobusenco op de post doen naar Ri
5. Met de comatueuze laptop naar de computerwinkel
6. Naar de kapper
7. 12 rapporten schrijven
8. Reisdeclaraties eerste kwartaal inleveren
9. Alle bedden verschonen
10. Checken hoe ik via de garantie mijn kapotte HEMAvouwfiets kan laten repareren
11. Een nieuwe fiets (nou ja, tweedehands dan hè) voor Oudste kopen
12. Een rugzakje voor Jongste kopen (oneerlijk verdeeld zeg, de één een fiets, de ander een rugzak!)
Die nieuwe pasfoto's toch maar niet gemaakt. De lelijke die ik laatst had gehaald maar gebruikt in kader van geld besparen. Hoewel ik er niet op uitzie. Nou ja, val ik ook een keer mee in het echt.
De kapper inderdaad ook maar uitgesteld wegens geen tijd. Moet nog wel. Zie vorige opmerking over er niet uitzien.
12 rapporten was een iets te optimistische planning. Dinsdag is alles wel af. Denk ik nu dan toch tenminste.
En dat rugzakje; we really did try. Maar geen leuke gevonden nog. To be continued.
De winnende nummercombinatie is dus
2 - 3 - 4 - 5 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11.
Eens kijken of we een winnaar hebben.
Pompiedompiedom.
Hmm, er is niemand die een hoofdprijs heeft gewonnen.
Dan gaan we loten onder hen die er zeer dicht bij zaten.
*bedenk hierbij nu een spannend muziekje*
En de winnaar is Aapie de Bruijn. Joehoe aapje, mail je je adres even?
|
|
|
|
|
|
