toetje.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Soms droom ik van een huis met een mega grote tuin die dan ook nog eens uitkijkt over weilanden met daarachter een mooi bos. Afgelopen zondag woonde ik er. Voor één nachtje. Ik had zelfs een eigen zwembad met bubbelbad en heel veel lekkere loungebanken bij een open haard. Het huis heette Hotel. Gelukkig is het op fietsafstand, en kan ik tegen de kostprijs van een cola light wat vaker genieten van de weidsheid van het land dat mijn stad omringt, en de zon en wolken bekijken vanuit een luie stoel.
     
    "Alle lucht die wij inademen, is al eens ergens anders ook ingeademd geweest, hè mam?" vroeg Oudste mij laatst. "De wind die wij voelen, is misschien ook wel eens aan de andere kant van de wereld geweest," vervolgde ze "en met water is net zo. Want het water komt uit de zee, dat water maakt wolken, uit die wolken komt regen, en alle regen van het land komt vanzelf weer een keer in de zee terug."
     
    Ik kon niet anders dan beamen dat ze gelijk had. Vandaag moest ik opeens weer aan haar opmerking denken.
    Lees meer...

    Soezen in de voorjaarszon

    Met mijn ogen dicht

    Ik hoor de wind zachtjes ruisen

    Ik voel het felle licht.

    De was kan buiten hangen

    Je kunt naar buiten zonder jas

    Maar met de geur van zonnebrandcrème

    Begint mijn Lente pas.

     

     

     

    De geur die fijner is nog

    Dan die van verse was.

    De geur die herinneringen oproept

    Aan hoe het vorig jaar was.

    De geur die je blij maakt

    In het zonnige heden

    En je doet denken aan vakanties

    Uit een ver verleden.

    De geur die zegt

    Dat het bijna zomer is.

    De geur die ik elke winter

    Zonder het te weten, zo mis.

    Je zou het in een doosje

    Moeten kunnen doen

    En dan bewaren, heel goed bewaren

    Voor het kille najaarseizoen.

    Lees meer...
    Drie weken geen logje,  daar trek je geen lezers mee. Publiek vertrekt. Naar actieve bloggers, die wel dagelijks wat te vertellen hebben. Die hulp bieden tegen jouw verveling. Je kunt het ze niet kwalijk nemen, al die lezers die hier afhaken. Zo interessant was/is het hier ook niet. Voor iedereen die het nog niet weet, ik ben ook te lezen op vrouwonline:
     
     
    Daar blog ik meerdere keren per week. Mocht je het leuk vinden om meer te lezen dan 1 blogje per maand. :-)
     
    Dat gedicht van 14 februari, dat stuurde ik ook in voor een gedichtenwedstrijd. Waarschijnlijk ben ik één van de duizenden die daar aan mee doet, dus ik zal weinig kans maken om te winnen, of gepubliceerd te worden, maar als ik niet meedoe lukt dat zeker niet.
     
    Vandaag doet vriendin S. mee aan Lotto Weekend Miljonairs. Nou ja, ze zit in het publiek en maakt kans op een plekje in de kandidatenstoel. En mocht ze dan onverhoopt een antwoord niet weten, dan mag Jeroen van der Boom mij bellen. Ik ben haar hulplijn. De kans is klein natuurlijk, dat ze kandidate wordt. Maar hé, iedereen die nu niet in de studio zit, wordt het zeker niet. Go S. go. Je hulplijn zit er klaar voor!
    Lees meer...
    Je moet er wel wat voor doen.
     
    Doorklikken naar mijn blog bij Vrouwonline.
     
     
     
    Lees daar lekker bij en doe mee aan mijn give away actie! Lezen we straks samen Bruidsvlucht!
    Lees meer...
    U kunt van alles lezen, over Abba, mijn minimetamorfose, wat ik won, waarom ik vandaag naar het zwembad moest en zo meer en dat alles met foto's, veel foto's.
     
    Hier:
     
     
     
    Lees meer...
    Aan het eind van een drukke werkdag, die ik voornamelijk typend op mijn laptopje heb doorgebracht, fiets ik naar de gastouder die elke dinsdag de kinderen van school haalt, zodat ik die dag tot vijf uur door kan werken. Halverwege, op een fietspad aan de rand van een woonwijk word ik ingehaald door een jonge vrouw. Ze heeft een sigaret in haar rechterhand en inhaleert relaxt als ze me voorbij rijdt. Ietwat verbaasd kijk ik naar na als ze in korte tijd een grote voorsprong neemt. 

    Huh?

    Ik mag dan wel niet een erg sportief mens zijn, fietsen kan ik redelijk goed. De enige echte spieren die ik heb zitten in mijn kuiten. Gelijk het enige lichaamsdeel dat dik is door spieren in plaats van door vet, te danken aan zes jaar lang dertig kilometer per dag fietsen. Op schooldagen dan, want mijn middelbare school was 15 kilometer fietsen langs ellenlange weilanden. Dus hoe kan het dat deze dame, die echt niet harder of vaker lijkt te trappen dan ik doe, mij zomaar voorbij scheurt?

    Ik zet mijn versnelling hoger en duw mijn trappers nog harder naar beneden. Dit kan ik niet over mijn kant laten gaan natuurlijk. Ik zou toch sneller moeten kunnen fietsen dan iemand die al fietsend een sigaret rookt? De afstand tussen haar en mij wordt maar langzaam kleiner. Ik begin te zweten en lichtjes te hijgen. Ik sjees ondertussen op grote snelheid over het fietspad. Mijn concurrente die niets weet van onze wedstrijd fietst de rotonde over. Even vrees ik dat ze een andere kant op rijdt dan waar ik moet zijn, maar ze neemt dezelfde afslag als ik een paar seconden later neem. Ik ploeter stug door. Vlak voordat ik het fietspad moet verlaten haal ik haar bijna in. Bijna hè, maar niet helemaal. Hard hijgend en met een knalrood hoofd ben ik gelukkig net dichtbij genoeg gekomen om te zien dat zij op een elektrische fiets rijdt. Ik sta nog te puffen als ik aanbel bij de gastouder. Mijn batterij is even helemaal op.
     
     
     
    p.s: dit blogje plaatste ik dinsdagavond op vrouwonline. *opschepmodus aan* Heb je daar dit blogje ook al gelezen? => http://www.vrouwonline.nl/weblog/margjes_blog/7851/stil  Best beetje trots op namelijk! *opschepmodus uit*
    Lees meer...
    Ik vond Adele al mooi toen ze nog amper bekend was, en ik vind het zo fijn voor haar dat het zo goed gaat met haar plaat- ehm, cd-verkoop. Heerlijk dus dat ik haar liedjes overal hoor en ze in lekker veel tv-programma's en in veel blogs voorbij komt. Ik twitterde het deze week al. Ik zou Adele willen zijn. Zo jong. Zo'n talent. Zo'n uitstraling. Zo'n stem. Wauw. Maar goed, ze had mijn dochter kunnen zijn, bedacht ik toen. En daardoor raakte ik bijna in een midlife crisis. Stomme Adele.
     
    Op zondagavond tussen twintig over acht en twintig over negen heb ik echter even geen tijd voor Adele. En ook niet voor mijn midlifecrisis. Ik kijk dan vanaf mijn bank naar boeren. Of, specifieker gezegd, ik kijk naar boeren die een vrouw zoeken. Of, specifieker gezegd; ik kijk naar een boer die een baarmoeder zoekt, ik kijk naar een boer die een vleeseter zoekt, ik kijk naar een boerin die een medewerker lijkt te zoeken, ik kijk naar een boer die volgens de goegemeente een schoonmaakster zou moeten zoeken en ik kijk naar een boer die de spelregels van het tv-programma aan zijn boerenlaars heeft gelapt.
     
    Gelukkig zat die laatste er ook bij. Want echt, ik had net tegen Lief gezegd dat het deze week wel een heel saaie aflevering was en toen begon het spannende verhaal van stoute boer Richard.
     
    Die stoute stoute Richard toch. Zouden de deelnemende boeren en boerinnen geen contracten hebben ondertekend voordat ze mee mochten doen aan het programma? Want Richard heeft dus in de periode tussen de speeddate en het eerste uitje met de vrouwen die hij na die speeddate uitkoos al contact opgenomen met Annemiek. Zonder dat de Kro of Yvon er van af wist, belde hij haar op en reed hij naar haar toen. Om, buiten het zicht van de camera's miljoenen kijkers, thee te leuten en door het bos te wandelen en haar zijn liefde te verklaren. Want haar 'big smile' had bij die speeddate zo'n grote indruk gemaakt dat hij meteen wist; dit was zijn Ware. Beetje jammer dat al die andere dames dat niet wisten en nog hard probeerden indruk te maken op deze man die zegt niet van spelletjes te houden, maar ondertussen wel het spelletje van Boer zoekt vrouw meespeelde. Vol verwachting kwamen Heidy en Susan naar de boerderij in Duitsland; wie weet zouden boer Richard kunnen verleiden en nog lang en gelukkig samnen kunnen leven. Dat hun sprookje al bij voorbaat een slecht einde had, dat wisten ze niet.
    En Annemiek kwam ook naar de boerderij. Als de laatste prinses die op het bal aankwam, want ze moest die dag nog werken. Dat vonden "we" toen allemaal nog vaag. Een dag later op de boerderij aankomen? Daarmee verspeelde ze toch haar kans om indruk te maken op Richard? Daarmee gaf ze toch die andere twee boerinnen-in-spé een enorme voorsprong om de Boer van de duizen koeien te verleiden? Nu weten we dus waarom zij daar niet bang voor was; Boer Richard had haar al  stiekem een glazen laarsje laten passen!
    Beetje jammer dat het hele verhaal wordt uitgesmeerd over meerdere afleveringen, nu weten we nog niet hoe het verder gaat met de stiekeme boer, de prinses met het glazen laarsje en de twee bedrogen brievenschrijfsters. Maar waarschijnlijk is dat omdat het hele gebeuren daar in Duitsland dus al na twee dagen voorbij was!
     
    Goed. De rest van de uitzending was nogal saai dus, zoals ik al zei. Een korte samenvatting:
    - Johannes mocht op de valreep nog de poes van Annemarie aaien
    - Gijsbert maakt al net zo'n chaos van zijn zinnen als van zijn boerderij; hij maakt niets af!
    - Ksenia flirt er op los op de trekker (maar goed, heel twitterland weet al dat zij en Marcel ondertussen samenwonen, dus daar is niets spannends meer aan)
    - Frank doet pedicures. Hartstikke leuk natuurlijk, een man die dat kan.
    - Yvon droeg een rode pet en had rode koontjes toen ze boer Richard vertelde dat het geen spelletje is.
    En wij allemaal maar denken dat het dat juist wel was. Een groot spel om de kijkcijfers.
     
    Tot volgende week!
    Lees meer...
    Ik link even lui door naar mijn vrouwonline blog vandaag. Zodat de Toetje-lezer weer bij kan lezen. Het steeds de blogs van daar hier ook kopiëren kwam er deze week niet van. Maar hé, u kreeg wel de verhalen over Boer zoekt vrouw en K. met zijn platgekookte ei. Dat kregen de vrouwonlinelezers dan daar weer niet te lezen!
     
    Maandag 17 januari: Blauwe maandag (beetje achterhaald nu, dus doorklikken niet echt noodzakelijk).
     
    Dinsdag 18 januari: Dixi (gelukkig ook achterhaald nu; het toilet binnen is weer te gebruiken. Joehoe!).
     
    Woensdag 19 januari: (Not) perfect (mooie tekst!)
     
    Donderdag 20 januari: Kostbaar (een update hoe het nu met mij en mijn zelfkritiek gaat)
     
    Vrijdag 21 januari: Margje maakt een lijstje (vooral doorklikken als u denkt dat u mee kunt helpen aan het oplossen van mijn wensen!
     
     
    Lekker muziekje erbij:

     

    Lees meer...
    Elke woensdag is het weer een verrassing. Zit ik met één, twee, drie of vier kinderen aan de lunchtafel. Meestal is Lief ook thuis, want in normale weken is woensdag zijn 'pappadag'.
     
    Sorry voor iedereen die niet tegen deze term kan. Wij gebruiken doorgaans ook thuisdag. Maar sinds hij ook regelmatig thuiswerkt, is die term niet meer handig. Want tijdens een thuiswerkdag is ie dus eigenlijk aan het werk en niet de eerstverantwoordelijke op gebied van opvoeding, aandacht, voeding en huishouding. Op 'pappadagen' wel, dan kan ik dus vanachter mijn laptop alle vragen en verzoeken beantwoorden met "Ga maar naar Pappa, vandaag is hij degen bij wie je moet zijn." (Hartstikke handig, nu moeten we nog even zorgen dat Lief dat zelf ook wat meer doorkrijgt en er niet van uitgaat dat mijn aanwezigheid thuis betekent dat ik alle thuisdingen ook doe, want dan komt mijn werk nooit af!).
     
    Maar goed. Soms gaan de kinderen ergens spelen en staat Lief of ik voor Piet Snot op het schoolplein. Soms kom je met één kind thuis, soms met vier, als ze allebei een speelkameraadje meenemen. Vandaag kwam Oudste niet mee terug, maar Jongste wel. En die had vriendje K. meegenomen. Om half één dekten we de tafel voor 5 personen (want mijn vader is ook nog steeds aan het klussen hier in huis). Terwijl de mannen de tafel dekten, dook ik de keuken in. "Wie wil er een gebakken of gekookt ei" riep ik vanachter het fornuis. Lief herhaalde de vraag en inventariseerde de wensen. Mijn vader, de twee kinderen en ik wilden een gekookt ei, Lief wilde graag een gebakken. Een minuut of zes later zaten we aan tafel en bracht ik de eieren.
     
    -jeeeeeeeemig, wat heb ik weer een lange aanloop nodig zeg om tot dit moment te komen. Mijn hemel, ik moet echt eens leren to the point te komen-
     
    Affijn. Lief at zijn boterham met gebakken ei, en alle anderen kregen een eierdopje met een gekookt eitje. Vriendje K. keek enigszins beteuterd naar zijn ei. Ik haalde zout en wat lepeltjes en liep terug naar de meute. Toen ik aan tafel zat en mijn ei begon te doppen maakte K. de volgende hilarische opmerking (later werd het nog leuker, maar dat vertel ik later nog wel). Affijn, K. zegt dus; "Wij pellen altijd het ei eerst en koken 'm dan plat".
    Ik moest erg lachen, want snapte meteen wat ie bedoelde.
    'Zeg K." vroeg ik "toen je zei dat je een gekookt ei wilden, bedoelde je dan een ei zoals de pappa van Jongste aan het eten is?".
    Lief toonde zijn gebakken eitje.
    Ja, dat bedoelde K. inderdaad. Eerst het ei pellen en dan plat koken. Bakken dus.
    K. leverde zijn netgekookte eitje in. Die zou ik morgen wel op een broodje ham doen (lekker!) en ik bakte een nieuw eitje voor K. Hartstikke plat dat ei, helemaal blij die K.
     
    Later die middag zat ik achter mijn laptop aan de eettafel. Lief heeft net limonade ingeschonken voor de jongens en ze eten berenkoekjes. K. kijkt naar mij en de laptop en zegt dan; "Weet je, wij hebben filmpjes op onze computer. Weet je waarover?"
    Ik heb geen idee, dus geeft K. zelf maar antwoord: "Over blote tieten!". Ik antwoord iets in de trant van Zo, jee, heus joh en K. gaat door "Ja, en over blote billen".
     
    Dus.
     
    Daarna gaan ze voetballen. Buiten. Het wordt 7-3, maar ik snap niet precies voor wie.
     
    Lees meer...
    (speciaal voor Sophieke)
     
    Ondertussen wordt er in huize Toet druk doorgeklust. Terwijl wij al wennen aan de dixie in de voortuin en ons er niet voor generen dat heel de buurt ons toiletritme leert kennen, wordt het toilet in huis steeds mooier. De vloer ligt er in, de helft van de wanden is al betegeld, de extra muur waar het zwevende toilet aan komt te hangen is geplaatst.

     

    Ook vandaag is mijn vader er weer te klussen. Tijdens de lunch vertelde hij dat het gisteravond eng rustig was op straat. Lege straten, weinig tot geen verkeer. Logisch natuurlijk, want bijna iedereen zat thuis voor de buis te kijken naar boeren die keuzes moesten maken. Terwijl ik moest kiezen tussen een mandarijn of een stuk appeltaart bij mijn kopje thee, moesten sperMarcel, Groezelige Gijsbert en AdhdAnnemarie kiezen welke logee haar of zijn koffers kon gaan pakken.

     

    Vergeet het strand, het bos of een hekje aan de rand van het weiland bij zonsondergang; het nieuwste romantische plekje om even samen te zijn is een berg aardappels. Marcel nam zijn vrouwen de zetmeelheuvel mee op om eens te polsen of ze al verliefd op hem werden. Van Sonja wist hij dat natuurlijk al. Die had bedacht dat ze het liefst vandaag al de verhuiswagen zou willen bestellen om haar spullen en kinderen bij Marcel af te leveren, zodat ze vanaf nu iemand had die voor haar zou zorgen en ook nog eens voor de rest van haar leven dagelijks in die supersonische douche mocht douchen. Maar verhuisbedrijven zijn moeilijk bereikbaar op zondagavond en Marcel bleek niet zo gecharmeerd te zijn van de manier waarop zij hem tot het einde van de aardappelberg and beyond wilde volgen. Dus ze mocht haar koffers pakken. Wat ze met tranen in haar ogen deed. Ze begreep het niet. Heel twitterland was ook verbaasd. Zodra Sonja in de trekker haar liefde verklaarde aan de boer van haar dromen was bijna iedereen het er over eens; dat was een slimme en berekende zet van onze Son. Want Marcel zou zeker weten eieren voor zijn geld kiezen en dus absoluut kiezen voor iemand die bij hem wilde blijven. De hele #bzv timeline stond er vol mee; Son was binnen en de kans was groot dat Marita het aardappelveld zou moeten ruimen. Nadat Marcel in de trekker bij iedereen voor de buis voor een wegtrekker zorgde door te zeggen dat ie al gehoopt had dat er een meisje zou reageren wiens man was overleden (Pardon???) en hij vervolgens baarmoeder Sonja naar huis stuurde, wist ik het zeker. Die Marcel is niet zo dom als wij denken dat hij is. Hij snapt het helemaal. Met zijn gedrag en uitlatingen is ie De Hit op twitter, fora en bij DWWD. Ik verdenk hem ervan stiekem homo te zijn. Nadat hij geen enkele keuze heeft kunnen maken bij Boer zoekt Vrouw en de vrouwen uit pure ellende zelf opstappen nadat hij weer eens iets fouts of raars heeft gedaan, belt hij Arie Boomsma en zien we hem als deelnemer aan het programma Uit de kast. Het zou me niets verbazen als Marcel ooit als peuter al eens meedeed aan het programma Achterwerk in de kast en toen zijn liefde voor t.v. ontdekte. Sinds die tijd zint hij al op nationale bekendheid. Dat is gelukt. Bijna vijf miljoen mensen kennen hem nu. Hij is er klaar voor; fabrikanten van boxershorts, douchecabine’s of de producenten van Aardappel Anders mogen hem bellen. Hij speelt graag mee in reclamespotjes!
     

     

    Het is gewoon sneu voor de andere boeren. Die houden met z’n vieren nog maar de helft van de timeline op twitter over. Annemarie die haar boeren nu alvast duidelijk laat merken dat ze later, mochten ze met haar gaan samenwonen, niet hoeven te rekenen op een vluggertje in de ochtend (“ik heb ’s ochtends maar tussen de melk en de stremsel maar een half uur om te ontbijten en om te kleden”) terwijl ze een paar gemagnetronde boterhammen op hun borden werpt, is ondanks de aandacht die Marcel op twitter heeft, ook best een tweetkoningin. Het lijkt er, volgens de twitteraars die aangeven dat ze tot nu toe heel andere ideeën hadden bij een “kaasmeisje”, op dat ze meer op zoek lijkt te zijn naar een nieuwe werknemer, dan naar iemand om mee te ‘trouwen en van te houwen’. Ze is meer iemand van ‘onbehouwen’. Want echt, hoe zij met de mannen omgaat, daar kunnen wij geen kaas van maken. Ze krijgt het voor elkaar om één van de logerende boeren te laten zeggen dat hij het wel jammer vindt dat ze niet wat geïnteresseerder in hen is. Een boer die vindt dat er wel wat meer emotie getoond mag worden. Dat is knap, als je dat voor elkaar krijgt! Annemarie kijkt haar boeren niet aan, en aanraken zit er al helemaal niet in, aldus een teleurgestelde logee. Het enige wat de mannen mogen aanraken is de biologische kaas. Daar krijgen ze dan wel een nieuwe schort met sluikreclame voor om. Maar de boeren houden vol. Zelfs die rondvliegende boterhammen en een met volle mond pratende Annemarie die als een adhd’er kaas staat te vissen, schrikt hen niet af. Misschien dromen ze toch nog van Annemarie in een kaasmeisjesoutfit?
     

     

    Dat Berber blijkbaar niet was geschrokken door de felle reactie van Frank op haar vegetarische levensstijl en niet zelf een keuze maakte, voordat Frank er voor koos haar te laten gaan, verbaasde ons allen. Totdat we op twitter bedachten dat het waarschijnlijk handiger was dat ze nog een nachtje bleef en een lift van Yvonne in haar busje te krijgen dan dat ze zelf met haar koffer op het station moest zien te komen met de kans dat er ‘s avonds laat helemaal geen trein meer naar haar woonplaats zou rijden. Berbertje moest hangen, maar hield de eer toch niet aan zichzelf. Zou Frank dan als de camera’s niet draaien leuker zijn dan wij nu zien? Want heel gezellig zag het er niet uit daar in die stal; de dames mochten weer eens uiers smeren nadat ze een sneer hadden gekregen dat ze zo laat waren en Frank ging zijn kantoor in. Om na te denken ofzo. Maar ik denk dat hij gewoon lekker in zijn eentje een potje wilde patiencen op de pc, na het klaverjassen met de dames de avond daarvoor. Ik voorspel dat ook Frank (net als Richard en Annemarie) geen relatie overhoudt aan dit programma!

     

    Nadat ik had gezien hoe het bij Richard ging in de koeiencarroussel en de mallemolen van zijn leven en dat het bij Gijsbert op zijn erf ongeveer net zo’n zooi is als in mijn tuin, kroop ik weer gelukkig achter mijn laptop vandaan. De tv mocht uit. Twitter ook. Al bleef het nog lang gezellig in de #bzv timeline…

    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl